باله نوعی رقص است، و رقصندهٔ مونث این رشته آکادمیک را بالرین گویند. (با تلفظ balerin که به اشتباه در زبان فارسی به به صورت balerian در آمده است. رقصنده مذکر باله تنها رقصنده خوانده میشود.)
با وجود اصالت این هنر در فرهنگهای ملل مختلف (همانند مثلاً روسیه)، ریشه باله را شاید بتوان در ایتالیا یافت. اما در فرانسه بود که باله فرم و شکل امروزی را به خود گرفت. حرکات باله نیاز به ورزیده بودن بدن بالرین در حد بسیار بالایی می باشد.
از مراکز مشهوری که به نمایش آثار باله در تاریخ اختصاص داشته است می توان تالار نمایش بولشوی، بالۀ ملی فرانسه و بالۀ ملی انگلستان را نام برد. امروزه بسیاری از کشور ها دستکم یک کمپانی ملی باله برای به نمایش درآوردن برترین استعدادهای خویش دارند.
باله ایران سرچشمه در روسیه تزاری دارد. برخی سرکیس جانبازیان را (که تحصیلکرده لنینگراد بود) را بهعنوان پدر باله ایران یاد می کنند. با اینحال روس ها در زمان قبل از کمونیسم در قزوین سالن باله تأسیس کرده بودند که امروزه عمارت شهرداری قزوین است.
پس از انقلاب اسلامی سازمان باله ملی ایران که در سال 1979 منحل شد بوسیله نیما کیان در سال 2002 در کشور سوئد تحت نام سازمان باله ایران Les Ballets Persans بازسازی شد و از نو گشایش یافت.
